پروژه خیام متشکل از پنج تیپ پلانی متمایز است که هر یک واجد کیفیت فضایی خاص خود می‌باشند. تغییرات متراژ در طبقات، محدودیت‌هایی در ساماندهی پلان‌ها ـ به‌ویژه در واحدهای تک‌واحدی ـ ایجاد می‌کرد که این چالش با تعریف فضاهای متنوع خصوصی و نیمه‌خصوصی به پتانسیلی در ارتقای کیفیت زیست تبدیل شد. علی‌رغم الزامات کارفرما مبنی بر بهره‌برداری حداکثری از زیربنا و ملاحظات اقتصادی، طراحی پروژه با پیش‌بینی تراس‌ها، فضاهای سبز خطی و عقب‌نشستگی‌های عملکردی، توازنی میان بهره‌وری اقتصادی و ارتقای کیفیت محیط سکونت برقرار ساخته است.